เป็นวันที่ลืมไม่ลง

posted on 27 Mar 2009 23:09 by kwonnoolek

23.00 น. 27/03/52

 

 วันนี้เป็นวันที่เหือดแห้งที่สุดในโลกปฐพีอันธรนีนี่นี้เป็นพยาน

การไปเรียนภาษาเกาหลีวันนี้เป็นวันที่พิเศษกว่าวันอื่นๆทั้งปวง

เนื่องจากรถมันติด...

ทุกคนอาจจะบอกว่า ต๊ายย!! ธรรมดาอย่างมากมายล้นพ้น

แต่ความพิเศษมันอยู่ที่...

ปวดขรี้มากๆ

คือตอนเช้าก็กินยาแก้แล้วนะ เพราะปวดท้อง นึกว่าจะหายแล้ว

แต่มันดันกำเริบ และไม่ใช่กำเริบธรรมดา เป็นอะไรที่กำเริบอย่างหนักหน่วงที่สุดเท่าที่ผู้หญิงคนนี้จะทนได้

ซึ่งมันเสือกทนไม่ได้แล้วไง

จะลงก็ไม่ได้ เพราะอีกไม่กี่อึดใจก็ถึงม.เกษตรแล้ว

แต่รถไม่ขยับเลย

เหงื่อก็เริ่มออกเยอะขึ้น

คนในรถก็มองเหมือนตัวประหลาด

ว่าอีนี่บ้าเหรอ แอร์ร้อนชิบหายแต่เสือกเหงื่อแตก

พอถึงที่ปั๊บก็ไม่ต้องสาธยายอะไรมากมาย

แค่ต้องวิ่งอย่างเดียวเท่านั้น

วันวานเคยเป็นห้องน้ำที่แสนใกล้...

วันนี้กลับกลายเป็นห้องน้ำที่แสนไกล

จบเรื่องขรี้ๆมาพูดเรื่องที่เหมือนจะดี...ดีกว่า

ซึ่งวันนี้แม่บอกว่าให้ซีร็อคงานให้แล้วรีบกลับบ้าน

แต่พี่ที่เรียนด้วยกันบอกว่า...

วันนี้มีงานที่เซ็นทรัลเวิ่นน!!

บิ๊กแบงเดย์!!

ก็เลยไปในที่สุด - -

การเดินทางมาถึงเซ็นทรัลเวิ่นเวอก็ไม่ได้หนักหนาอะไร

เดินไปถามยาม

"พี่คะ ^^ "(หน้าต้องยิ้มเล็กน้อย)
"หืม?"
"งานบิ๊กแบงอยู่ตรงไหนเหรอคะ"
"อ๋อ!! นั่นไง"

พี่ซีเคียวนีตี้การ์ดคนนั้นชี้ไปที่...

เสาใหญ่ๆหนึ่งต้น...

ที่มีทีวีรอบรอบอยู่ประมาณ 20 เครื่องเห็นจะได้

ในจอภาพนั้นก็มีบิ๊กแบงที่ยืนเต้นแร้งเต้นกาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

แต่ที่พูดไม่ใช่เพราะสงสารบิ๊กแบงที่เต้นจนเหงื่อโชก

แต่กำลังสงสารตัวเอง

บิ๊กแบงเดย์ของกู

คือเหมือนมึงมาให้ทุกคนปูเสื่อนั่งจกส้มตำแล้วเงยหน้าดูกันเหรอ

คือ...มึงมีแค่นี้จริงๆเหรอ

ไม่มีบูธซักนิดเลยเหรอ มีของขายมั้ย เอ่อ...

=_=;;

ทำหน้าอย่างนี้คือไม่มีเลย

เก็บภาพบรรยากาศมาฝาก



คือกูถ่ายแต่จี =_= จบ!!!

และอันนี้




เป็นของสัมนาคุณจากพี่สาว
เพราะเรากลับก่อน เขาเลยได้ฉกชิงกลับมา
คือว่าง่ายๆแม่งแจกตอน 6 โมง

ซึ่งกลับก่อน เพราะต้องรีบเอางานไปให้แม่
อดไป ได้รูปมายั่วน้ำลาย เพราะรูปใหญ่ -..-

พอเรานั่งรถกลับบ้านมาเสร็จ
ถึงห้างใกล้บ้าน ซึ่งไม่อยากจะเอ่ยถามให้เสื่อมเสียชื่อเสียง
เพราะเรากำลังจะด่า...

ห้างนายเฮง(นามสมมุติ)

อันตัวเรากะจะตัดผมให้มันเข้าทรงกว่านี้ 
เลยเข้าไปนั่งในร้านซึ่งใหญ่พอสมควร

แล้วบอกกับช่างเขาว่า
"พี่คะ เอาข้างหลังไม่สั้นมากนะคะ แล้วก็เอาข้างหน้าสั้นๆเหมือนซอยสั้นค่ะ"

แล้วแกก็หมุนตัวกลับไปเมาท์กับเพื่อนในร้าน เรื่องของผัวตัวเอง
พร้อมกับกระชากผมอย่างรุนแรงจนรู้สึกหนังศีรษะร้อนวูบวาบ

มึงทะเลาะกะผัวได้ แต่อย่ามายุ่งกะหัวกูได้มั้ย

และจากนั้น...
ช่างก็ได้จับปลายผมของฉันขึ้นมาและ...
ฉับ!!!
เสียงนี้ยังคงดังก้องอยู่ในหูไม่มีวันเสื่อมคลาย
เพราะ!!
แม่งสั้นเหียก!!!
เราร้องเฮ้ย!!ขึ้นมาทันที
"พี่คะ คือทำไมมันสั้นล่ะคะ"
"อ้าว!!ก็เมื่อกี้น้องมากเอาสั้นมากๆไม่ใช่เหรอ"
กูไม่ได้ความจำสั้นแต่รักฉันยาวนะ
กูจำทุกประโยคของกูได้ ว่ากูพูดไม่สั้นมาก!!!
อีหนูน้ำหนวกไม่เท่ากัน!!!
.
.
.
แต่เราต้องทำใจใช่มั้ย
คือมันตัดไปแล้วอ่ะ ทำยังไงได้
มันเลยพูดต่อว่า
งั้นเอาข้างหน้ายาวๆแล้วกัน ไม่ต้องซอยมาก
-_-;;
.
.
.
จุดประสงค์ที่ฉันตัดผมคืออะไร

ฉันต้องการข้างหลังยาว ข้างหน้าสั้น
แต่ดันได้ข้างหลังสั้น ข้างหน้ายาว
...
แล้วกูตัดทำไม
ใครก็ได้บอกฉันที...

ก่อนออกบอกว่า งั้นพี่ลดให้ 50 บาทแล้วกัน

คือไม่อยากจะตอกกลับไปว่า...
มึงยังมีหน้ามาล้วงตังค์ออกจากกระเป๋ากูอีกเหรอ
แล้วมันก็ได้ของฉันไป 100 บาทเต็มๆ

กลับบ้านมาแม่ถามไปทำอะไรกับผมมาดูหน้าเด็กลง

ขอบพระคุณค่ะที่ชม แต่หนูเริ่มอยากหน้าแก่ =_=

ทรงเฮี้ยที่สุดในชีวิตนี้เท่าที่เคยมีมา

จบ!!!


ปล.เอนทรี่ชิ้นนี้ช่างหยาบคาย -_- ใครรับไม่ได้ก็จงรับไปซะ

 

Comment

Comment:

Tweet

มาเม้นให้ อาเจ๊คนงามดั่งสาววัยแรกแย้มบานกระโท่โร่ ว่าที่ภรรยาในอนาคต(อันยาวไกล๊ไกล)ของควอนจียง
-3-เฮ้อ...เหนื่อยsad smile(เกริ่นนำยาวมาก)

หลังจากอ่านมา2ตอน ไอ่เราคิดว่าจะเครียดๆแนวชีวิตรันทดอดสู...

ที่แท้!! นั่งอ่านไปขำจนขี้เล็ด(?)[เขามีแต่น้ำตาโว้ย!]กันเลยทีเดียว =_="

นึกว่าปู่เป็นไบ้-..- เล่นไม่พูดซะขนาดนั้น ไม่ใช่ว่าจะโดนเขาตัดลิ้นไปแล้วหรอกนะ-_-" (tongueEนี่นิ!!)

ท่านพี่จีก็ดันมีน้ำใจ เก็บ(?)เอาเขามาเลี้ยง cry

เอาเป็นว่ามันขำ บ้า รั่ว ติงต๊อง ถูกใจมั่กค่ะ!!


มาต่อไวๆนะค๊ะ ไรท์เตอร์คนงามมมม(แอบงอม-..-)~~~question

#3 By [GR]JeeDzJaJa!!~ (222.123.69.205) on 2009-04-15 23:50

เราก้อเคยเปน



ปวดทรมารสุดสุด

นั่งบนปอ. ต้องลงกลางทาง

เลยไปเรียนสายเลย = ="

#2 By l o i name i o l * on 2009-03-28 11:47

เจิมให้เอนทรี่หยาบคาย - -*

#1 By KWONNOOLEK™ on 2009-03-27 23:09