มาขอเวิ่นเว้อในพื้นที่ Exteen หลังจากที่ไม่ได้อัพมาเป็นแสนล้านชาติเศษ คราวนี้เป็นโมเมนท์ที่ไม่อัพไม่ได้จริงๆ จะอัพในfacebookก็ไม่ได้อายเขา แถมยังยาวอีกต่างหาก คงโดนรุมประณามว่าอีนี่มาเพ้อบ้าเพ้อบออะไร

 

เป็นอะไรที่ใครติดตามดู thevoicethailand จะเข้าใจ และเราเป็นผู้หนึ่งในล้านที่เชียร์นนคุง หรือน้องนนท์ ธนนท์ จำเริญที่เป็นแชมป์นี่เอง (เท้าความมานานไม่เข้าประเด็นเสียที) คือเอาเป็นว่าเชียร์ทั้งบ้าน เราได้แนะนำพี่ป้าน้าอาพ่อแม่ลุงดูกันหมด เพราะความเป็นกันเองและน่ารักของน้อง อ่อ! เกรียน กวนตีน บ้าบอ และที่สำคัญเสียงทรงพลัง มันทำให้เราอดรักเด็กคนนี้ไม่ได้

 

วันนี้ได้มีทัวร์คอนเสิร์ตมาลงที่ชลบุรี ปกติบ้านอยู่กรุงเทพแต่มาเรียนที่นี่เลยขออยู่ที่นี่ก่อนแล้วกัน เพื่อรอดูน้อง เราก็ไปรอตอนสี่โมงครึ่ง เพราะว่าดันไม่ได้ชิงบัตรกับเขา ไอ้เราก็...ไม่เป็นไรหรอก เกาะขอบรั้วก็ได้ ถึงได้เข้าไปข้างในก็อยู่หลังๆอยู่ดีเราขอมาร่วมสนุกก็แล้วกัน (ถ้าไม่อยู่ข้างหน้าก็ขอเต้นข้างหลังว่างั้นเถอะ)

 

พอใกล้ถึงเวลาคอนจะเริ่ม คนก็ยังไม่เต็ม พี่โจเอเอฟสองพิธีกรก็ขอให้เราเข้าไปข้างใน แต่เรารักรั้วตนเองเหลือเกินเลยไม่เข้า แต่สุดท้ายก็แพ้ภัยสุขภาพ ข้อเข่าเหมือนจะเสื่อมถ้ายืนนานๆโดยไม่ได้นั่ง ฮ่าๆๆ เลยตัดสินใจกับพี่ที่มาด้วยว่าเข้ากันเต๊อะ เก๊าถามหาแล้ว

 

เลยได้เข้าไปนั่ง หลังจากนั้นคงไม่ต้องเล่า เพราะนี่คือคอนเรากรี๊ดน้องนนท์อยู่แล้ว เด็กคนนี้มันอ้อล้อจริงๆจะบอกให้

 

Double Click on image to Enlarge.

 

(ถึงแม้จะกล้องไอโฟน แต่ถ้ามันอยู่หลังๆแล้วซูมตอนกลางคืนขนาดนี้ ก็กลายเป็นกล้องเซ็งเคร็งได้เหมือนกัน รูปแตกได้ทุเรศจริงๆ -_-)

 

จนพอเพลงสุดท้าย พี่ที่มาด้วยถามว่าจะไปข้างหน้าไหม เพลงสุดท้ายแล้วนะ เราก็คิดสักพัก...คือคนมันเยอะอ่ะ อยากนั่งเฉยๆ แต่ก็แบบ...ไปก็ได้ เราก็เลยไป จบประโยคสุดท้ายแล้วเราเพิ่งถึงหน้าเวที คือน้องมันจะดึงไมค์ขึ้นมาร้องเพลงประโยคสุดท้ายแล้ว แต่อีเราดั๊น ยื่นมือขึ้นไป น้องมันเห็นเลยเอามือที่จับไมค์มาจับเรา ร้องตะครุบคำแทบไม่ทัน โมเมนต์นั้นขำทั้งเราทั้งน้อง และเป็นอันว่าจบคอนเสิร์ต น้องลงเวที พี่ที่มาด้วยจะไปคุยกับพี่สวย เพราะพี่สวยชวนมาดูเป็นเพื่อนกันตั้งแต่ประกวดโค้ก เราก็เลย...ขอห้อยติดสอยตามไปด้วย

 

แต่ตอนเราเดินไปพี่โจก็ประกาศประมาณว่าใครที่อยากถ่ายรูปกับศิลปินให้รอทางขวามือเวที...อ้าว เรามาพอดี ดันได้อยู่ติดขอบข้างหน้าเฉยเลย นับเป็นความโชคดีของเรา ศิลปินก็จะเดินวนๆเวียนๆกันไปมา พอพี่สวยพี่เก่งเดินมาก็คุยกันไปสักพักใหญ่ๆ แล้วก็จากไป...แต่สิ่งที่เรารอนี่มาช้าเกิ๊น หนูเดินหรือคลานมาลูก ฮ่าๆๆ เข้าใจว่าน้องนี่แคร์แฟนคลับทุกคนจริงๆ จุดนี้นับถือน้องมาก เดินลงมาจากเวทีร้องเพลงเหนื่อยๆ ยังต้องมาถ่ายรูปมอบลายเซ็นให้แฟนคลับเพิ่มอีก แต่เราก็ดีใจที่มีเซอร์วิสนี้นะ ฮ่าๆๆ แม้จะสงสารน้องอยู่ก็ตาม

 

และจุดพีคของเรื่องก็มาถึง (อ้าว! นี่เพิ่งถึงเหรอเนี่ย...กูหลอกคนอ่านมาตั้งนาน ฮ่าๆๆๆ) พอน้องเดินมาปั๊บเราก็เตรียมกล้องปุ๊บ แต่ต้องผ่านคุณพี่ๆที่อยู่ข้างๆเรามาก่อน ซึ่งพอคนแรกไป คนหลังจะรีบมาเสริม เราก็เรียกแบบ “นนท์เอ๊ยยย” “พี่รอนะลูก” “นนท์กรู๊วววว” ก็คือตามประสาเราอ่ะ ชอบเล่นอะไรไปเรื่อยจนแฟนคลับคนข้างหลังๆก็ขำ แต่เหมือนนนท์จะนึกว่าเราคงรอน้องนาน

 

ประมาณว่าน้องรู้ตลอดว่าเราอยู่ตรงนี้และจะถ่ายรูป แต่ภารกิจพิชิตกล้องของน้องต้องผ่านคุณพี่ให้หมดก่อน น้องเลยยื่นมือลอดแขนผ่านพวกพี่ๆ มาจับที่มือเราที่กำลังเกาะรั้วอยู่ ขณะที่น้องถ่ายรูปกับคุณพี่ แต่มือน้องจับมือเรา เฮ้ย!!! นี่แหละจุดพีคของเรื่องล่ะเว้ยเห้ย! เราก็ตกใจสิถามได้ เราก็จับมือน้องตอบเป็นเชิงว่า “จ่ะๆพี่รู้นะ ไม่ต้องรีบมาก ฮ่าๆๆๆ” คือโมเมนท์นี้ฟินกว่าตอนกอดน้องอีกว่ะ

 

พอน้องผ่านคุณพี่มาหาเรา อีเราก็แบบ เข้าอีหรอบป้าแขนสั้น “นนท์เอ๊ย ถ่ายกล้องหน้าแล้วกัน แล้วเอ็งถือกล้องด้วย พอดีพี่แขนสั้น ฮ่าๆๆ” น้องก็แบบ “ค้าบพี่ค้าบ” ออกมาเป็นรูปนี้ หน้าเราบานเท่าจานข้าวหมาบอกตรงๆ จุดนั้นรักมาก

 

frkX85.JPG [480x640px] ฝากรูป

 

เราก็เลยคุยกับน้องในเวลาอันจำกัด หลังจากควอนจียงแล้วพี่ก็รักเอ็งนี่แหละ ไม่เคยโหวตให้ใครเป็นกิจจะลักษณะเลย นี่เธอเป็นคนแรกเลยนะ น้องมันก็ปลาบปลื้มขอบคุณไปตามประสามัน เราก็เลยเนียน “พี่ไม่ได้มาบ่อย มากอดทีดิ”

 

เราเลยจัดไปหนึ่งดอก กอดพร้อมโยก คือน้องมันตัวสูงจริงๆ หน้าเราเลยต้องซุกไปอยู่ส่วนไหนก็ไม่รู้ หลังจากนั้นน้องก็ผ่านเราไป พี่สวยแวะมาคุยอีกรอบก็เลยคุยกันไป

 

พอพี่สวยไปน้องมันก็วนขากลับมาอีกรอบว่ะ เราก็เลย “เฮ้ยๆ มาขอรูปเดี่ยวหน่อย” และท่าสามัญคือสองนิ้วพร้อมปากเจ่อๆ แต่เรากลัวน้องมันรีบเลยรีบเอากล้องลง ผลปรากฏคือออกมาเป็นแบบนี้ เบลอสุดฤทธิ์

 

Double Click on image to Enlarge.

 

แล้วเราก็ตีเนียนอีกรอบ “มาๆ เดี๋ยวพี่กลับและ กอดอีกทีเดี๋ยวพี่ให้พร ขอให้ร่ำขอให้รวย ให้ถูกหวยทุกงวดนะลูก” สรุปเราได้กอดน้องไปสองรอบ จับไม้จับมืออีกนับไม่ได้ ถือว่ามาครั้งนี้ฟินแลนด์มากทีเดียว แต่โมเมนท์ที่สำคัญมันอยู่ในช่วงน้องจับมือเรานี่แหละ มันแรงกว่ากอดเยอะเลย

 

ไม่รู้ทำไมเราถึงรักเด็กคนนี้มากมาย เราเชื่อว่าสักวันเด็กคนนี้จะต้องเป็นศิลปินที่ดี และโด่งดังมากๆในอนาคต เพราะนิสัยของน้อง น้ำเสียงของน้อง และเสน่ห์ของน้องที่มันแพรวพราวบนเวที แคร์คนดูทุกคน จนตัวเองอาจจะต้องลำบาก เป็นนิสัยที่น้องติดตัวมาตลอด ไม่มีการหยิ่งใดๆ ไม่มีรีบ ไม่มีการแสดงว่าเหนื่อย ถ้าอยู่ในวงการนี้แล้วมีนิสัยแบบนี้ติดตัวไปตลอด บอกได้คำเดียวว่า พวกเราจะไม่มีวันทิ้งเธออย่างแน่นอน

 

หลังจากจียงแล้วเรายังไม่รู้เลยว่าเราจะชอบใครได้มากขนาดนี้ ถึงแม้ไม่เท่า แต่มันก็เป็นโมเมนท์ที่เกิดขึ้นมาแล้ว แล้วอาจจะขยับขยายวงกว้างไปเรื่อยๆ คืนนี้หลับฝันดี แม้ว่าใครจะไม่เข้าใจเอนทรี่นี้ก็ตาม ส่วนคนที่เข้าใจ คงรู้ว่าโมเมนท์นั้นมันเป็นยังไง ฝันดีค่ะทุกคน J :)

 

ตบท้ายด้วยพ่อหนุ่มผมยาว ขอถักเปียได้มั้ยน้องสาวววว

 

Double Click on image to Enlarge.

edit @ 18 Feb 2013 02:53:19 by KWONNOOLEK™

Comment

Comment:

Tweet

เจิมมมมมมมมมมมมมมมม

#1 By KWONNOOLEK™ on 2013-02-18 18:18